Najważniejsze są tu wybory, filmowy horror i tempo jednej sesji
- The Quarry to najbliższy duchowy następca Until Dawn i najlepszy punkt startowy.
- The Dark Pictures Anthology daje krótsze, bardziej zwarte historie z mocnym naciskiem na konsekwencje decyzji.
- Detroit: Become Human, Heavy Rain i Beyond: Two Souls są słabsze jako horror, ale bardzo mocne jako gry narracyjne.
- As Dusk Falls i Life is Strange warto brać wtedy, gdy ważniejsze są wybory niż same jumpscare’y.
- Jeśli chcesz najlepiej trafić z pierwszym zakupem, zacznij od gry, która pasuje do tego, czy bardziej lubisz strach, thriller czy wspólne granie.
Co naprawdę łączy te gry z Until Dawn
Nie każda produkcja z dopiskiem horror sprawdzi się jako sensowny zamiennik. Ja patrzę przede wszystkim na cztery rzeczy: branching narrative, czyli fabułę rozgałęziającą się w różne strony; QTE (quick time events), czyli krótkie reakcje na przyciski w odpowiednim momencie; filmową prezentację oraz poczucie, że jedna decyzja potrafi zmienić cały przebieg historii.
Jeśli gra ma świetny klimat, ale nie daje realnych konsekwencji, to bywa dobra sama w sobie, ale nie daje tego samego napięcia co Until Dawn. Jeśli z kolei wybory są mocne, ale całość przypomina bardziej dramat niż horror, wciąż może to być trafiony wybór, tylko dla trochę innego odbiorcy. W praktyce warto więc szukać nie jednego wspólnego mianownika, ale zestawu cech, które budują ten konkretny typ doświadczenia. To prowadzi prosto do najbliższych tytułów, w których ten miks działa najlepiej.
Najbliższe tytuły, od których warto zacząć
Jeżeli chcesz wejść w ten klimat bez błądzenia, zacząłbym właśnie od tych gier. Poniżej rozdzielam je nie tylko według jakości, ale też tego, co dokładnie dostajesz za swój czas i jak bardzo dana gra przypomina filmowy horror w stylu Until Dawn.
| Gra | Dlaczego pasuje | Co ją wyróżnia | Dla kogo będzie najlepsza |
|---|---|---|---|
| The Quarry | Najbliższy duchowy następca, z młodzieżowym horrorem i decyzjami wpływającymi na to, kto przetrwa noc. | Filmowa oprawa, tryb dla wielu graczy i bardzo czytelny rytm historii. | Dla kogoś, kto chce niemal tego samego uczucia co w Until Dawn, tylko w nowej scenerii. |
| Man of Medan | Kompaktowy, klaustrofobiczny horror z mocnym naciskiem na wybory i napięcie. | Statek widmo i tryby współpracy, które dobrze działają przy wspólnym graniu. | Dla gracza, który lubi krótszą, gęstą historię bez zbędnego rozciągania. |
| House of Ashes | Łączy horror, survival i grupową dramaturgię w bardziej wojskowym wydaniu. | Więcej akcji i bardzo mocne poczucie zagrożenia, szczególnie w podziemnych lokacjach. | Dla osób, które chcą mniej slasherowej konwencji, a więcej stałego napięcia. |
| The Devil in Me | Stawia na pułapki, eksplorację i cięższy thrillerowy klimat. | Ponad 7 godzin pierwszego przejścia i wyraźnie więcej zagadek niż we wcześniejszych częściach. | Dla tych, którzy lubią bardziej „morderczy escape room” niż czysty slasher. |
| Directive 8020 | Najnowsza odsłona Supermassive w 2026 roku, tym razem w klimacie sci-fi horroru. | Obcy-organizm, który potrafi podszywać się pod załogę, oraz nacisk na szybkie, niebezpieczne decyzje. | Dla graczy, którzy chcą świeższego ustawienia, ale nadal w tym samym, wyborowym formacie. |
| The Casting of Frank Stone | Cinematic horror osadzony w świecie Dead by Daylight, z mocnym naciskiem na narrację. | Łączy lore znanego uniwersum z historią, w której każda decyzja ma wagę. | Dla fanów gęstego klimatu i mroczniejszych światów z wyraźnym zapleczem fabularnym. |
| Detroit: Become Human | Nie jest horrorem, ale świetnie oddaje ciężar wyborów i gałęzi fabularnych. | Ogromna liczba możliwych ścieżek i bardzo mocny nacisk na moralne konsekwencje. | Dla kogoś, kto bardziej niż strachu szuka dobrego, rozgałęzionego dramatu. |
| Heavy Rain | Psychologiczny thriller z kilkoma perspektywami i napięciem opartym na śledztwie. | Bardziej detektywistyczny ton i mocny nacisk na to, jak wybory zmieniają śledztwo. | Dla graczy, którzy cenią mroczną historię bardziej niż klasyczne horrorowe motywy. |
W praktyce najbliżej oryginału stoi The Quarry, a najbardziej „kanoniczną” rozwiniętą wersją tego pomysłu są kolejne gry Supermassive. Jeśli jednak chcesz bardziej rozgałęzionej fabuły niż samego strachu, później warto zejść do Quantic Dream albo do tytułów, które stawiają na thriller i emocje zamiast na czysty horror.
Jak dobrać grę do nastroju i poziomu strachu
Tu nie chodzi tylko o gatunek, ale o to, czego oczekujesz od jednego wieczoru. Jedni chcą skoku adrenaliny, inni wolą czuć napięcie bez ciągłego straszenia, a jeszcze inni szukają gry, którą da się przejść z kimś obok na kanapie. I właśnie dlatego warto podzielić te tytuły na trzy praktyczne koszyki.
Jeśli chcesz możliwie najwięcej horroru
W tej grupie celowałbym w The Quarry, Man of Medan, House of Ashes, The Devil in Me i Directive 8020. The Quarry daje najbardziej znajomy slasherowy smak, Man of Medan działa jak ciasny, nerwowy film grozy, a House of Ashes dorzuca bardziej „survivalowe” napięcie. The Devil in Me jest mniej o straszeniu na siłę, a bardziej o nieustannym poczuciu pułapki, natomiast Directive 8020 przenosi ten format w sci-fi, gdzie zamiast leśnej izolacji dostajesz wrogi kosmos i niepewność, komu ufać.
Jeśli wolisz wybory i emocje niż jumpscare’y
Tu mocniejsze będą Detroit: Become Human, Heavy Rain, Beyond: Two Souls i Life is Strange: True Colors. Detroit to najbardziej rozbudowana maszyna do decyzji, Heavy Rain nadal dobrze trzyma thrillerowy rytm, Beyond: Two Souls stawia bardziej na emocje i nadprzyrodzony wątek, a Life is Strange: True Colors jest już wyraźnie mniej straszne, za to bardzo dobre, jeśli chcesz historii o relacjach i konsekwencjach wyborów. To nie są gry dla kogoś, kto szuka tylko krzyku w ciemnym korytarzu. To propozycje dla gracza, który chce, żeby fabuła naprawdę coś z nim zrobiła.Przeczytaj również: Kultowe gry z lat 2000 - Jak wybrać i uruchomić?
Jeśli grasz z kimś obok
Najlepiej wypadają tu The Quarry, gry z The Dark Pictures Anthology oraz As Dusk Falls. The Quarry i Dark Pictures mają tryby, które dobrze nadają się do wspólnego podejmowania decyzji, a As Dusk Falls idzie krok dalej, bo opiera się także na głosowaniu przez aplikację i łatwo wchodzi w lokalne albo online’owe granie w grupie. To ważne, bo w tego typu produkcjach wspólne wybory robią dużą część zabawy. Jeśli historia ma być oglądana jak film, to wspólne „a może jednak idź tam” potrafi dać więcej frajdy niż sam system walki.
Od strony praktycznej widać tu jedną rzecz bardzo wyraźnie: nie każda gra z tego gatunku daje to samo doświadczenie, nawet jeśli na okładce wygląda podobnie. Dlatego przed zakupem warto zatrzymać się na chwilę i sprawdzić kilka szczegółów, które łatwo przeoczyć.
Na co uważać, żeby się nie rozczarować
Najczęstszy błąd jest prosty: ktoś oczekuje drugiego Until Dawn, a dostaje coś, co jest tylko „w podobnym klimacie”. To nie musi być problem, ale trzeba wiedzieć, gdzie leży różnica. W jednej grze będziesz więcej biegać, w innej więcej czytać i wybierać, a w jeszcze innej strach zostanie zastąpiony thrillerem albo dramatem. Podobieństwo gatunkowe nie oznacza identycznego doświadczenia.
- Poziom horroru bywa dużo niższy, niż sugeruje opis. Detroit czy Heavy Rain są świetne, ale to nie jest ten sam rodzaj strachu.
- Waga decyzji nie zawsze jest równie odczuwalna. W najlepszych grach jedna pomyłka naprawdę coś zmienia, w słabszych bywa to bardziej kosmetyczne.
- Tryb kooperacji działa różnie. Nie każda gra daje ten sam rodzaj wspólnego grania, więc warto odróżnić zwykły multiplayer od „movie night” albo shared story.
- Tempo też ma znaczenie. The Devil in Me jest bardziej eksploracyjne, a As Dusk Falls stawia na narrację i rozmowę, nie na ciągłe napięcie.
- Wersja językowa nie zawsze będzie taka sama na każdej platformie. W praktyce przed zakupem sprawdzam to osobno, bo w 2026 roku nadal nie ma sensu zakładać polskich napisów z automatu.
Jeśli podejdziesz do tego właśnie w ten sposób, unikniesz największego rozczarowania: kupienia dobrej gry, która po prostu nie pasuje do tego, czego szukałeś. A skoro już wiemy, jak odsiać tytuły, najuczciwiej będzie wskazać trzy, od których sam zacząłbym bez długiego zastanawiania się.
Gdybym miał wybrać trzy tytuły na start
Jeżeli zależy ci na bezpiecznym wyborze, moja kolejność wygląda tak:
- The Quarry - najbliżej oddaje filmowy horror i daje najbardziej intuicyjne wejście w ten typ grania.
- House of Ashes - świetne, jeśli chcesz więcej napięcia i trochę mocniejszy, mniej szkolny klimat niż w slasherze.
- Detroit: Become Human - najlepsze, gdy interesują cię konsekwencje decyzji, nawet jeśli horror jest tu znacznie słabszy.
Ta trójka daje trzy różne wejścia do tego samego świata emocji: jeden tytuł stawia na znajomy horrorowy rytm, drugi na duszne napięcie, a trzeci pokazuje, jak daleko można rozciągnąć sam pomysł wyborów i konsekwencji. Jeśli po takim trio będziesz chciał pójść dalej, dołóż The Devil in Me albo As Dusk Falls, zależnie od tego, czy bardziej ciągnie cię do strachu, czy do wspólnego grania i dyskusji nad każdym ruchem.
